Go back

Leven in een silo: van industrieel erfgoed naar modern, comfortabel woonhuis.

Home Stories: Grijze Silo

13-8-2018

’Het is heel dynamisch om hier te wonen’

Vijftien jaar geleden zat Anjo van den Brink als suppoost tijdens de Open Monumenten Dagen bovenin de enorme Grijze Silo in een hoekje van het Havenkwartier in Deventer. Anjo kende het gebouw – het grijze gevaarte bepaalt immers al sinds 1961 de skyline van de stad – maar had er nooit bij stil gestaan dat dit wel eens zijn toekomstige huis zou kunnen zijn. Die dag, uitkijkend over het Overijsselse platteland, komt er een gedachte in hem op: “Hoe fijn zou het zijn om elke dag wakker te worden met dit uitzicht?”

Vijftien jaar later staat zijn partner José van de Griendt onderaan de silo klaar om ons te ontvangen. Wat vanbuiten rauw, industrieel en onbewoond lijkt, blijkt vanbinnen een ruime en moderne woning. Met een duidelijke visie, een flinke dosis doorzettingsvermogen en een groot hart voor industrieel erfgoed wisten Anjo en José de silo te transformeren tot een duurzaam huis. Voorzien van de allermodernste technische snufjes, met de oude ziel van de silo nog duidelijk zichtbaar in de ruwe muren en vele originele details. We spraken Anjo en José over hoe ze van dit unieke, industriële gebouw een ontspannen thuis maakten.

Meer lezen

Er zijn maar weinig mensen die het aan zouden durven om, met succes, een enorme oude graansilo te kopen en te verbouwen. Jullie deden het wel. Waarom?

Anjo: ‘We zijn dit project aangegaan omdat we een passie hebben voor industrieel erfgoed, en we zagen
onszelf hier wonen. Natuurlijk realiseerden we ons dat er uitdagingen zouden zijn waardoor het misschien
lastig zou worden, of zelfs helemaal niet zou lukken. Maar ons noodscenario was: we kunnen altijd nog de
caravan boven op het dak zetten en daarin gaan wonen.’

Waarom was het voor jullie zo belangrijk om dit pand te behouden?

José: ‘Het is heel karakteristiek, niet alleen wij vinden het mooi. Heel veel mensen in Deventer en omgeving
vinden het een mooi pand.’
Anjo: ‘De silo zit in het stadsbeeld, in de skyline valt hij op. Het is een van de eerste panden die je ziet als je
vanuit het westen over de snelweg richting Deventer rijdt. De waarde voor de stad is misschien moeilijk uit
te drukken, het is ook de waarde die je er zelf aan toekent. Voor ons is het nu een thuis, een rusthaven.’

Hoe lang duurde het proces van die eerste dag bovenin de silo tot de uiteindelijke verbouwing?

Anjo: ‘Het duurde zo’n 15 jaar. Er waren veel mensen met ideeën over wat je met zo’n pand kan doen, maar
je kan er maar beperkt in bouwen. Het pand heeft een bepaalde structuur waardoor je niet ongelimiteerd
muren weg kan halen.’
José: ‘Uiteindelijk bleek wonen het meest haalbare. En wij kregen de kans van de gemeente om dat te
realiseren.’

Wat waren de grootste uitdagingen en mijlpalen tijdens de verbouwing?

José: ‘Het meest urgente was de betonrenovatie, toen we het project begonnen stond de silo in de hekken,
het beton viel letterlijk naar beneden.’
Anjo: ‘Er waren ook onderdelen waarvan je aan het begin niet eens weet dat het lastig gaat worden, zoals
de betonvloer. Want hoe kan je nou een betonvloer zo hoog oppompen? En hoe takel of til je zware objecten en meubels omhoog? De maatvoering van de lift en het trappenhuis hebben uiteindelijk veel van
het interieur bepaald.’

Meer lezen

“We hebben geprobeerd alles wat we konden bedenken in dit huis te verwerken zodat het een heel ontspannen, energiezuinig en functioneel huis zou worden.”

Meer lezen

Jullie hebben voor dit project samengewerkt met I’M Architecten. Waarom dat bureau?

José: ‘I’M Architecten is al heel lang betrokken bij de silo. Ze hadden in opdracht van de gemeente al
diverse haalbaarheidsstudies uitgevoerd, dus ze kenden het gebouw heel goed. Onze visie sloot direct aan
bij hun ontwerp: we wilden zoveel mogelijk het karakter van het pand behouden en zo weinig mogelijk aan
de constructie veranderen.’

Hoe zou je het karakter van de silo en de woning beschrijven?

Anjo: ‘Ik zou het toch echt industrieel noemen, boven alles. En daarnaast is het ontwerp toegespitst op al
onze wensen. Alles wat we konden bedenken hebben we geprobeerd in dit huis te verwerken zodat het een
heel ontspannen en energiezuinig, functioneel huis zou worden. En volgens mij is dat erg goed gelukt.’

Hoe maak je van zo’n industrieel gebouw echt een ontspannen thuis?

Anjo: ‘Het huiselijke hebben we voor elkaar gekregen door in de grote ruimte verschillende hoekjes te
creëren waar je lekker kan zitten en ontspannen.’
José: ‘Het moment dat de keukens erin kwamen, toen werd het echt een woning. Opeens is er de
mogelijkheid voor lekkere koffie, en je merkt dat het bezoek ook steeds langer blijft hangen – het
rendement van het klussen gaat dan hard naar beneden – maar een keuken zorgt er wel voor dat je echt
kan gaan leven.’

De keuken staat middenin de ruimte. Wat was het idee achter dit ontwerp?

Anjo: ‘Het ontwerp is gemaakt door ‘t Keukenatelier, in samenwerking met Siemens, met het idee om een
functioneel statement te maken in de ruimte op een manier die letterlijk aan al onze behoeften voldoet. We
hebben bijvoorbeeld twee vaatwassers. Niet zozeer omdat we veel vaat hebben, maar in ons vorige huis
merkten we dat je soms met vuile vaat zit terwijl de schone vaat nog niet is uitgeruimd. Met twee
vaatwassers kunnen we het gelijk wegzetten, en zo blijft het huis opgeruimd en netjes.’

Voelt de keuken ook een beetje als het hart van het huis?

Anjo: ‘Jazeker. We hebben uiteindelijk ook twee barkrukken erbij gezet, juist omdat het voelt als het hart en
we er daarom ook veel zitten.’

Meer lezen

“De seizoenen komen hier echt binnen, omdat we overal ramen hebben. Je ziet het gelijk als de bladeren van de bomen vallen, of als alles groen wordt.”

Meer lezen

In zo’n oud, enorm pand móet je wel met moderne technieken aan de slag om comfortabel en efficiënt te kunnen leven. Hoe hebben jullie dat aangepakt?

José: ‘We vinden het belangrijk om alles zo duurzaam mogelijk te doen. Hoe kan je bijvoorbeeld zo’n groot
pand duurzaam verwarmen? Samen met Wolf Energiesystemen kwamen we op een 1000 liter buffervat, dat
is aangesloten op de zonnecollectoren, zodat we optimaal gebruik kunnen maken van de zon.’
Anjo: ‘Voor het besturingssysteem hebben we voor Homey gekozen, omdat veel technieken ermee samen
werken. Je kan bijvoorbeeld zeggen: doe het licht van de eetkamer aan als de oven klaar is. Of als je al
helemaal beneden bent, hoef je niet weer omhoog om te controleren of een deur dicht is of om een lamp uit te doen.’

Welke keuzes hebben jullie gemaakt voor de indeling en de stijl van het interieur?

José: ‘We hebben gekozen vanuit de functionele gedachte; het moest eenvoudig blijven. En dan kom je al
snel bij een moderne stijl, wat ook het industriële karakter van het pand ondersteund. Het was heel
belangrijk dat het een doorzonwoning zou blijven, dus dat je vanaf de IJssel naar de haven kan kijken. Geen
muren, echt één grote ruimte.’
Anjo: ‘We hebben er bewust voor gekozen om niet alle muren strak af te stuken, om juist dat ruwe,
industriële naar voren te laten komen.’

Zijn er bepaalde dingen uit de silo die bewaard zijn gebleven in het nieuwe interieur?

Anjo: ‘Veel, bijna te veel om op te noemen. De poten van de eetkamertafel zijn de kokers die in deze ruimte
stonden, waar het graan doorheen liep. En het bankje dat buiten op het dakterras staat was vroeger een
trekketting.’
José: ‘In de woonkamer hangt een ingelijst document met alle graansoorten die hier allemaal opgeslagen
waren. Ik kreeg gister nog een doos met allemaal potjes met die graansoorten van een van de buren, heel
attent.’

Wat is het fijnst aan wonen in een oude silo?

Anjo: ‘Het is heel anoniem, ondanks dat je hele grote ramen hebt. Je hebt niet het gevoel dat je bekeken
wordt, al zullen er ongetwijfeld mensen omhoog kijken. We hebben een nestkast op het dak, van een
slechtvalk. Je ziet soms vogelaars die met een verrekijker checken of de slechtvalk thuis is.’
José: ‘Je krijgt hier veel meer mee van het weer. Al die verschillende wolken en weertypes, je gaat je er
automatisch in verdiepen. Soms zie je weersverschijnselen die dan na een paar minuten weer weg zijn, dat
is heel bijzonder.’

Grappig, dat je in zo’n modern, industrieel gebouw toch weer heel dicht bij de natuur bent.

Anjo: ‘De seizoenen komen hier echt binnen, omdat we overal ramen hebben. Je ziet het gelijk als de
bladeren van de bomen vallen, of als alles groen wordt.’
Jose: ‘Je kan ergens zitten te praten in huis, en dan ziet iemand iets in de verte, en ben je weer afgeleid en
verplaats je daarheen. Het is heel dynamisch om hier te wonen.’

Meer lezen

Reacties

Reageren
* Verplichte velden

0 Reacties

Scroll to top